Felietony Ks. M. Fatygi

78. rocznica wybuchu powstania warszawskiego

Dożyliśmy czasów, gdy dyskusje na temat powstania warszawskiego są niezwykle żywe, a niekiedy prowadzą nawet do konfliktów. Z pewnością wielki wpływ mają na to wydawnictwa, sympozja czy wreszcie cieszące się wielką popularnością Muzeum Powstania Warszawskiego. Wydarzenia sprzed 78 lat stają się również inspiracją dla reżyserów filmowych, których dzieła oglądane są przez rzesze widzów. Wszystko to potwierdza ogromne zapotrzebowanie społeczne na poznanie faktów z 63 dni tej nierównej walki. Nieugiętość, gotowość do walki z silniejszym przeciwnikiem, by raczej zginąć niż się poddać – honor i godność to cechy Polaków, którzy wielokrotnie od setek lat istnienia państwa polskiego upominali się o swoją godność. Wolność, którą tak wiele razy próbowano zabrać, i której odzyskanie już dla wielu wydawało się niemożliwe.

Dziś wspominamy zryw mieszkańców Warszawy, którzy niespełna 78 lat temu, w czasie okupacji niemieckiej podjęli bohaterską próbę wyrwania stolicy z rąk hitlerowców. Pokazali tym samym, że w narodzie polskim duch nie upadł, że nie ma zgody na niewolę tak niemiecką, jak i sowiecką, że są gotowi stanąć do nierównej walki, jeśli wiedzą, że jest choćby cień szansy na wygraną.

Dobrze wiemy, że to powstanie nie skończyło się dla Polaków zwycięstwem. Z wielu relacji walczących dowiadujemy się, że jednak były to najpiękniejsze dni ich życia. Czuli się wreszcie wolni, za to „dotknięcie wielkiego marzenia” zapłacili straszliwą cenę. Zapłaciła ją cała Warszawa, zamieniając się ogromne zgliszcza.

Nie wchodząc dziś w gorącą polemikę na temat zbrojnego zrywu powstańców, musimy uznać ich bohaterstwo i determinacje w walce. Pamiętamy o tym w czasie ciągłego odbudowywania naszej wolności. Po dziś dzień odczuwamy, jak wielką cenę przyszło nam zapłacić za naszą wolność. Wiemy jednak, że drzemie w nas ogromna siła, która wyzwala się w najbardziej wymagających momentach historii. Przypominamy o wielkim bohaterstwie powstańców. Równocześnie zanosimy prośby do Boga, by błogosławił nam na kolejne lata kształtowania i utrwalania polskiej państwowości. Dzisiaj ,kiedy doświadczamy jak pokój jest ogromną wartością ,tym bardziej doceńmy śmierć i bohaterstwo tych ,którzy oddali życie za wolną ojczyznę w powstaniu warszawskim. Stawiam pytanie: jak dzisiaj możesz walczyć o pokój? Przede wszystkim patriotyzmem dnia ,codzienności ,dbając od dobre imię ojczyzny,rzetelną pracą , nauką, stawianiem sobie wymagań. Dołącz do bohaterów codzienności.

Skalbmierz, 31 lipca 2022 rok

Ks. Marian Fatyga

XXIII  Ogólnopolski Tydzień św. Krzysztofa

Ogólnopolskie obchody Tygodnia Św. Krzysztofa w dniach 24 lipca do 31 lipca 2022 roku, są  czasem refleksji nad tym, w jaki sposób jeździmy, czy kierujemy się na drodze odpowiedzialnością. Wydaje się, że do kierowców nie docierają zatrważające doniesienia o ofiarach wypadków drogowych. Wciąż ulegamy pokusom. Opinia publiczna bardzo emocjonalnie reaguje na przejawy arogancji kierowców, ale z drugiej strony okazuje dużo tolerancji wobec łamania przepisów ruchu drogowego.

Hasło tegorocznego tygodnia brzmi:” Niesiemy narodom pokój Chrystusa”  z modlitwą i akcją wsparcia misjonarzy w zakupie środków lokomocji.

Udając się w podróż, zdajemy sobie sprawę, że spotykamy na drodze żywych ludzi. Zadbajmy o to by i oni mogli  bezpiecznie pokonać swoją trasę. Zarówno w wymiarze doczesnym jak i wiecznym wszyscy zasługujmy na poszanowanie godności człowieka jako stworzenia Bożego. Kierowcy są do tego zobligowani w sposób szczególny, ponieważ ich nieostrożność czy brawura mogą stać się przyczyną wielkiej tragedii.

Lato to czas licznych wyjazdów na upragniony, wakacyjny odpoczynek. Szczęśliwe dotarcie do celu stanowi podstawowy warunek udanego urlopu.

Jednak bardzo często mamy do czynienia z ludzkimi tragediami na wskutek wypadków drogowych. Z zachowaniem na drodze, jesteśmy często na bakier. Potrzeba nam wciąż zasady kierowania się miłością na drodze. Miłość do drugiego człowieka, którego nie muszę za wszelką cenę wyprzedzić. Miłość do tych co jadą ze mną, by nie spotkało ich coś złego, miłość do pieszych, rowerzystów i wszystkich spotkanych na drodze jest najważniejsza.

Chrześcijanie podróżujący autami proszą swojego patrona, św. Krzysztofa o to, by szczęśliwie dojechać do celu.  Z pewnością jego wstawiennictwo jest nam wszystkim bardzo potrzebne, gdyż na drogach wciąż dochodzi do tragicznych wypadków.

Kościół aktywnie uczestniczy w uwrażliwianiu ludzkich sumień, by odpowiedzialność była nie tylko za siebie, ale także innych uczestników ruchu drogowego i wyznaczała tor jazdy każdego kierowcy. Powtarzane przez media statystyki ofiar wypadków drogowych to przemawiająca do wyobraźni przesłanka do wspólnego zabiegania o bezpieczeństwo na drodze.

Tydzień św. Krzysztofa, patrona kierowców, to szczególny czas nauki wrażliwości i odpowiedzialności za życie własne i innych. Św. Krzysztof wspiera nas w pielgrzymowaniu, ale równocześnie nawołuje kierowców do zachowania czujności, sprawności technicznej naszych aut i naszej osobistej odpowiedzialności jako kierowcy. Jest także okazją do wsparcia finansowego w zakupie środków lokomocji dla misjonarzy ,składając datek pieniężny podczas poświęcenia samochodów.

Skalbmierz, 24 lipca 2022 rok.

Ks. Marian Fatyga

24 lipca – Święto Policji

Policja Państwowa zostala powołana ustawą Sejmu II Rzeczypospolitej z 24 lipca 1919 roku .Na pamiątkę tego wydarzenia współczena Policja obchodzi swoje święto 24 lipca , a w tym roku przypada 103. rocznica jej powstania.

6 kwietnia 1990 roku po transformacji ustrojowej, Sejm Rzeczypospolitej Polskiej powołał Policję.Formacja wróciła do przedwojennych korzeni  i weszła do struktur międzynarodowych 27 września 1990 roku .

Niełatwo być stróżem prawa, nie tylko ze względu na ryzyko wpisane w zawód policjanta. Jest on niewdzięczny także przez to, że nie docenia się trudu i poświęcenia wykonujących go osób. Każdy z nas pragnie czuć się bezpiecznie, aby móc skutecznie realizować własne powołanie. Niestety grzech wprowadza w naszą rzeczywistość zło, którego konsekwencje w bolesny sposób niszczą  ład społeczny. Stąd każdego dnia policjanci muszą mierzyć się z destrukcyjną siłą różnego rodzaju przestępstw.

Św. Michał Archanioł, będący patronem policjantów, uznawany jest za najbardziej nieprzejednanego w walce z szatanem. Symbolem jego waleczności jest miecz, którego nie waha się użyć w obronie człowieka. Wszyscy powinniśmy angażować się w stawianie czoła złu. Chrześcijanin nie może pozostawać bierny w sytuacji łamania Bożych praw. Wspierajmy policjantów w pełnieniu ich codziennych obowiązków. Trzeba dołożyć wszelkich starań, by współpraca z policją była uznawana za przejaw odpowiedzialności za dobro wspólne.  Trzeba się przeciwstawiać zmowie milczenia tam, gdzie potrzebna jest wola i determinacja w walce z patologiami. Policja z jednej strony boryka się problemami finansowymi w walce z coraz lepiej zorganizowaną przestępczością, z drugiej zaś nie może liczyć na szeroką współprace społeczną w przeciwdziałaniu patologiom.

Pamiętajmy o tym, że bycie policjantem to misja, a nie praca! Św. Jan Paweł II tak mówił do policjantów: „W codziennej pracy stykacie z trudnymi i czasem dramatycznymi sytuacjami, które podważają nasze ludzkie pewniki. Ewangelia jednak dodaje nam otuchy, ukazując zwycięską postać Chrystusa – Sędziego dziejów. Swa obecnością rozjaśnia On mrok, a nawet rozpacz człowieka, tym zaś, którzy w nim pokładają ufność daje krzepiąca pewność swojej nieustannej pomocy”.

Bądźmy solidarni z policjantami, by czuli się potrzebni i doceniani. Bądźmy wraz z nimi aktywnymi gospodarzami naszej codzienności.

Jako kapelan policjantów wspieram ich oraz rodziny policyjne modltwą , dobrym słowem .Towarzyszę w radościach awansów i różnych doświadczeniach życiowych. Święty Michale patronie policjantów – módl się za nimi.

Skalbmierz, 17 lipca 2022  rok

Ks. Marian Fatyga

11 lipca – Światowy Dzień Ludności

Bóg powołał człowieka do odpowiedzialnego gospodarowania światem oraz jego zaludniania. Społeczność międzynarodowa, w szczególności kraje rozwinięte rozpoczęły wiele inicjatyw w trosce o przyszłość świata i tak 11 lipca 1989 roku Organizacja Narodów Zjednoczonych ustanowiła Światowy Dzień Ludności. Z jednej strony uczczono w ten sposób narodziny pięciomiliardowego mieszkańca naszej Ziemi, a z drugiej strony chciano zwrócić uwagę na problemy demograficzne. Wystraszono się, iż grozi Ziemi przeludnienie.

Trwająca wojna na Ukrainie , ofiary pandemii , głód ,który wciąż dziesiątkuje ludność afrykańską ,polityka związana z blokowaniem ziarna z Ukrainy to kolejne aktualne dramaty przynoszące  śmierć ludności świata.

Nie sposób zaprzeczyć , że nie brakuje obszarów biedy, w których najbardziej podstawowe potrzeby nie mogą być zaspokojone. Jednak od pewnego czasu obserwujemy postępujący spadek narodzin tam, gdzie dostęp do dóbr materialnych jest niemal nieograniczony. Obserwujemy starzenie się społeczeństw, brak zastępowalności pokoleń, co powinno być powodem do niepokoju. Tymczasem wciąż dostrzegamy, promowany w Europie styl życia oderwany od wartości rodzinnych. Małżeństwo i rodzina, przychodzące na świat dzieci są postrzegane jako przeszkoda w osiągnięciu osobistych celów. Wielodzietność jest często postrzegana jako zjawisko patologiczne. Tymczasem dziś jesteśmy świadkami starzenia się społeczeństw, szczególnie w krajach wysokorozwiniętych. Rodzicielstwo stanowi fundament naszej cywilizacji. W rodzinie najpełniej kształtuje się duchowość i intelekt człowieka. Polityka ludnościowa odgrywa szczególną rolę w polityce na rzecz rozwoju, jako że podejmuje problemy globalne, a zarazem dotyka osobistej sfery życia mężczyzn i kobiet – mówił jeden z arcybiskupów na konferencji, poświęconej tematowi zaludnienia Ziemi.

 Dostrzegamy wygodne życie rodzin dla , których priorytetem nie są dzieci ale pies, wyjazdy zagraniczne, luźne życie bez potomstwa.

Współczesna cywilizacja niestety nie sprzyja zawieraniu związków małżeńskich. Z kolei podejmowaniu decyzji o rodzicielstwie bardzo często towarzyszy strach czy niechęć. Odpowiedzialnie myśląc o przyszłości całego społeczeństwa, należy w zdrowej rodzinie upatrywać jego fundamentu. To zdrowa rodzina z dziećmi , budująca więzi z dziadkami , międzypokoleniowa wymiana doświadczeń jest trwałym znakiem zastępowalności pokoleń.

Skalbmierz, 10  lipca 2022  rok

Ks. Marian Fatyga

Urlopowe wycieczki

Przed nami  lipiec. Kwitną wszystkie krzewy i drzewa. W ogrodach pojawiają się kwiaty: aksamitki, goździki, nasturcje, lwie paszcze. Kończą się truskawki, ale dojrzewają maliny, porzeczki, czereśnie. To lato upalne, gorące, nasza ziemia tak spragniona deszczu .Cieszą  się wczasowicze ,ale nie rolnicy.

W kościołach tak mało mówi się o przyrodzie, a przecież całe jej piękno jest wyrazem miłości Boga. Cała przyroda została powierzona człowiekowi. My ludzie, jesteśmy odpowiedzialni za całą naszą planetę, by kolejne pokolenia potrafiły korzystać z tego daru stworzenia.

Św. Franciszek, który jest patronem chrześcijańskich ruchów ekologicznych wzywa nas do zachwytu i odpowiedzialności za otaczający świat.

Lipiec to czas wakacji, poznawania piękna Boga w otaczającej nas naturze. Dlatego zachęcam do otwarcia oczu i serca w miesiącu lipcu na: cud ziół, cud źródeł, cud kwitnącego lipca. Przyroda może być także tematem adoracji ukrytego w niej Pana Boga. Zachwyćmy się otaczającym nas światem, jego kolorem, dźwiękiem, zapachem.

Szczególnie Ponidzie, kraina naszej małej ojczyzny, wzywa do jej poznania. Wybierzmy się na Świętokrzyski Szlak Architektury Drewnianej, gdzie możemy zobaczyć wspaniałe drewniane kościoły w Busku-Zdroju, Chotelku, Stradowie, Topoli, Cudzynowicach. Pozwólcie,że kilka zdań o urokliwym kościele pw. Wszystkich Świętych  w Cydzynowicach przy trasie Skalbmierz-Kazimierza Wielka . Kościół stoi w środku wsi. Parafia w Cudzynowicach pojawiła się dokumentach w roku 1326. Kościół jest orientowany. Składa się z kwadratowego korpusu nawowego. Do najcenniejszych elementów wyposażenia należy gotycki krucyfiks i rokokowe ołtarze. W ołtarzu głównym umieszczony jest obraz, przedstawiający scenę ukrzyżowania – autorstwo przypisuje się Antoniemu Smuglewiczowi. Obrazowi towarzyszą rzeźbione figury świętych Piotra i Pawła. Obok kościoła znajduje się drewniana dzwonnica, którą nakrywa gontowy dach, zwieńczony ośmioboczną latarnią z kopułami. Warto w te letnie dni zatrzymać się na chwilę refleksji w tym przepięknym kościółku. Drewniane kościoły i kapliczki ukazują miłość do Boga wyrażoną w przepięknych budowlach sakralnych.

 31 maja obecnego roku w drewnianym kościółku w Stradowie  gmina Czarnocin tamtejszy cudowny obraz Matki Bożej otrzymał korony świadczące o wdzięczności  i podziękowaniu Matce Bożej za opiekę nad pielgrzymami i parafianami. Warto wybrać się na chwilę modlitwy do tego urokliwego miejsca, jak i zobaczyć historyczne grodziski w Stradowie. Obiekt dla wielu fotografów szczególnie w maju.

„Cudze chwalicie swego nie znacie, sami nie wiecie, co posiadacie” to powiedzenie niech nas zmobilizuje do wakacyjnych wędrówek i poznawania piękna naszego Ponidzia.

Skalbmierz, 3 lipca 2022 rok

Ks. Marian Fatyga

Wakacje czas zacząć

Zakończenie roku szkolnego, które odbyło się w piątek 24 czerwca, było kolejnym zwieńczeniem etapu wspólnej pracy uczniów i nauczycieli naznaczonej trudami pandemii ,lęków i niepokojów. Choć oceny na świadectwach nie mogą odzwierciedlić wkładanego przez nich trudu, to jednak są jego wymierną wypadkową. Dlatego w tym uroczystym dniu jedni rozpoczęli wakacje w poczuciu satysfakcji i spełnienia, inni zaś musieli przełknąć smak porażki. Jednak wszyscy mają nadal taką samą szansę wprowadzenia pozytywnych zmian w swoim życiu, aby jak najlepiej wykorzystywać własne możliwości oraz rysującą się perspektywę. Przywilejem młodości jest nie tylko ogromny potencjał, ale zakres wyborów, które można dokonać. 

Dziękujemy dziś  za bohaterskich naszych  nauczycieli, którzy pomagają  odkrywać bogactwo myśli i zjawisk młodym ludziom. Ich praca pedagogiczna przyczynia się w bardzo dużym stopniu do kształtowania dorastającego pokolenia. Bardzo często doceniamy ich trud po latach, kiedy uświadamiamy sobie jak wiele im zawdzięczamy. Gdy po czasie pracy nadchodzi czas odpoczynku warto zregenerować siły, ale również odkryć wielkie bogactwo, jakim obdarzył nas Stwórca w otaczającym świecie. Codziennie zabiegani nie potrafimy odkryć piękna otaczającego nas świata przyrody.Zatrzymaj się , pomyśl , odpocznij, by zobaczyć to czego nie widzisz w codzienności zajęć.

Wielu z nas dorosłych w tym dniu przypomina sobie swoich nauczycieli z dzieciństwa i młodości, którym tak wiele zawdzięczamy. Pamiętam moją Panią od języka polskiego z podstawówki, z początku lat siedemdziesiątych, kiedy usilnie zachęcała nas do czytania książek i wprowadzała w świat wyobraźni bohaterów książkowych. Dziś po wielu latach przypominam sobie jej postać i troskę o nas, byśmy potrafili zachwycić się literaturą, czy poezją narodowych wieszczów.

Wakacje, które przed nami, pozwalają zweryfikować błędne wybory i uczą nas poprzez refleksję nad otaczającym światem celu i sensu życia. Górskie wędrówki, cisza, samotność, przyroda niech skłania nas do refleksji w głąb siebie i porządkuje nasze wnętrze.

Życzę wszystkim dobrych wakacji! 

Skalbmierz, 26 czerwca 2022 rok

Ks. Marian Fatyga

23 czerwca –  Dzień Ojca

Jaka byłaby odpowiedz na pytanie  o zadania ojca w dzisiejszym świecie ? Wiele osób by odpowiedziało: utrzymać rodzinę. I to jest prawda. To bardzo ważne zadanie , ale dzieci potrzebują obecności fizycznej ojca . Ojciec jest potrzebny by dać dzieciom  wzór męskości . Dla synów jest wzorem do naśladowania, nauczycielem, który ich utwierdza w przekonaniu , że są dobrymi  ludźmi i dadzą  w życiu sobie radę .Dla córek relacja z ojcem będzie naturalnym wzorem przyszłych  relacji z mężczyznami. Niech ojcowie nie próbują zrzucać odpowiedzialności  za wychowanie dzieci na żony. Mężczyzna jest powołany do tego ,żeby stawiać  czoło sytuacjom trudnym ,sytuacjom ,które go wiele kosztują. Dzieci w głębi serca potrzebują ojcowskiej obecności ,bliskości i akceptacji. Potrzebują dużo bardziej ojca od najnowszych elektronicznych gadżetów, którymi próbują ojcowie zapełnić pustkę spowodowaną  brakiem bliskiej więzi z rodzicami. Na temat ojcostwa powiedziano już tak wiele, że naprawdę trudno dziś o jakąś odkrywczą myśl. Jednak nieskończoność wyzwań wiążących się  z tym powołaniem wciąż rodzi kolejne pytania i wątpliwości. Są one wyrazem troski i odpowiedzialności mężczyzn, którzy z miłości do rodziny pragną stawać się coraz lepszymi jej członkami. Współczesność zaś niejako wymusza na nich wzniesienie się na szczyty własnych możliwości. Jaki powinien być dobry tata? Zapewne taki, który się za takiego nie uważa. Dostrzega swoje ułomności i potrafi wymagać przede wszystkim od samego siebie.  Autorytet buduje się poprzez dawanie świadectwa, a nie tylko formułowanie zasad i egzekwowanie ich przestrzegania u swoich dzieci. W znacznym stopniu dzięki nim zostaliśmy wychowani i przygotowani do samodzielnego życia. Ojcowski autorytet został w naszej świadomości bardzo mocno zapisany.

Lata szybko mijają, a tym samym bezpowrotnie odchodzą do przeszłości chwile w których ojciec tuli swoje ukochane dziecko. Warto w Dniu Ojca, przywołać na pamięć to szczególne poczucie bezpieczeństwa, pewności, które gwarantował ojciec. Uczmy się doceniać jak najlepiej wykorzystać czas budowania wspólnoty osób, obdarzających się miłością. Ojcowie miejcie czas dla waszych dzieci. Twórzcie z nimi więzi

Św. Józef jest patronem ojców. Przez jego wstawiennictwo prośmy ,by ojcowie potrafili dobrze realizować swoją odpowiedzialną misję.

Skalbmierz, 19 czerwca 2022 rok. 

Proboszcz : Ks. Marian Fatyga

Kult ciała, czy kultura ciała?

Ze zjawiskiem kultu ciała spotykamy się wszędzie. Na sile przybiera on przede wszystkim w mediach. Ciało często ukazywane jest jako rzecz i coś czemu należy oddawać cześć. Reklamy poświęcają wiele czasu na propozycje suplementów diety , treningi, odżywki ,specyfiki ,kremy, diety cud ,aby pięknie wyglądać.

Nie od dziś wiadomo, że sfera intymności i płciowości człowieka wzbudza największe emocje. Nagość  i seksualne podteksty to niemal codzienność w dzisiejszym świecie, a najlepszym przykładem jest rynek reklamy. Jak powszechnie wiadomo to właśnie kobiety przywiązują do swojego wyglądu największą uwagę. Nie brakuje kobiet dla których dążenie do idealnych wymiarów kobiecego ciała wykreowanego przez telewizję stało się obsesją.

Od niepotrzebnego i nieprzemyślanego odchudzania i obsesyjnego dbania o swoje ciało do anoreksji nie jest daleko, szczególnie w przypadku nastolatek.  Zaczyna się bardzo niewinnie – „chcę stracić tylko parę kilogramów i wyrzeźbić sobie sylwetkę”.  Dbanie o wagę, smukłą figurę i odpowiednie kształty powodują, że kobietom bardzo często trudno jest zaakceptować samą siebie.  Mają kompleksy, trudno im uwierzyć we własne możliwości, a przede wszystkim w swoje wewnętrzne piękno, jedyność i niepowtarzalność. Okazuje się jednak, że doskonała figura i zadbane ciało wcale nie zagwarantują szczęścia.

Kult ciała nie omija również życia zawodowego. Potencjalny pracodawca wychowany na medialnych obrazach „pięknego” człowieka , skłonny jest patrzeć tylko na to co widzi na zewnątrz. Stawiam pytanie: czy tak rzeczywiście powinno być?

W tym czasie nadchodzącego lata ,wakacji , kiedy człowiek odsłania coraz więcej swojego ciała, piękno tkwi w swojej osobowości, niepowtarzalności  i osobistym, dobrym samopoczuciu wnętrzu człowieka duchowo bogatego. Tak więc, nie kult ciała, ale kultura ciała. Nie warto zatem dążyć za wszelką cenę do ideału, który może okazać się nieosiągalny. Dbajmy o siebie, ale róbmy to z głową i nie dajmy się zwariować. Trzeba włączyć odpowiedzialne myślenie.

Skalbmierz, 12 czerwca 2022 rok.

Ks. Marian Fatyga

1 czerwca Dzień Dziecka

Wielokrotnie zastanawiamy się nad tym, co chcielibyśmy i możemy podarować naszym dzieciom. Wymarzone zabawki, słodycze, wspólne wyjście do kina czy parku rozrywki. Mamy do dyspozycji bardzo wiele ofert, przez co nasze dzieci nazbyt szybo się nimi nudzą. Ale jednego z pewnością wciąż od nas oczekują, a może nawet czasem  za tym tęsknią. Chodzi o naszą obecność, na którą niestety czasem brakuje nam czasu, siły i ochoty. Warto w wyjątkowy sposób pomyśleć w przededniu wakacji o dochowaniu obietnic, które składaliśmy naszym dzieciom. Każdy człowiek potrzebuje, by kochać i być kochanym, ale ten najmłodszy w szczególności. W ankiecie na temat podstawowych potrzeb dziecka na pierwszym miejscu umieszczono miłość. Mały i duży człowiek potrzebuje miłości nie od święta ale codziennie. Najważniejsze jest bycie z dzieckiem .

Chrystus napominał swoich uczniów, by nigdy nie bronili dostępu do niego najmniejszym słuchaczom Słowa Bożego. Ponadto powtarzał, że do takich jak oni należy królestwo niebieskie. Warto sobie uprzytomnić, że każdy z nas nosi coś z dziecka, że dojrzałość nie oznacza całkowitego wyzbycia się cech dziecięcych. Spontaniczność, szczerość, otwartość na otaczającą rzeczywistość winny nam towarzyszyć przez całe życie, abyśmy mogli wciąż się rozwijać. Tylko dziecko potrafi kochać całym sercem. Pielęgnujmy w sobie dzięcięctwo, a w szczególności otwartość, ufność wobec drugiego człowieka.

Kilka dni temu obchodziliśmy Międzynarodowy Dzień Dziecka , warto także w tym dniu pomyśleć o dzieciach niekochanych, odrzuconych. Jan Paweł II, 1 stycznia 1996 roku mówił: „Dzieci, jeśli otrzymają stosowną pomoc i zaznają miłości potrafią same stawać się twórcami pokoju. Ich entuzjazm i szczere zaangażowanie pozawala im uczyć nas – dorosłych, czym jest prawdziwy pokój”. Otwierając serce na tych najmniejszych i najmłodszych stawajmy się jak dzieci w relacjach ludzi dorosłych.

Skalbmierz, 5 czerwca 2022 rok

Ks. Marian Fatyga

Z serca pochodzi dobro

Miesiąc czerwiec w szczególny sposób poświęcony jest Sercu Pana Jezusa. Kult Serca Jezusowego rozwinął się w średniowieczu , głównie we Francji i w Niemczech. Codziennie śpiewamy Litanię do Serca Pana Jezusa. Dla nas to znak miłości, o którą walczymy, zdobywamy, znak, który młodzi zostawiają w różnych miejscach z napisem np. „Kocham  Julię”. Serce to ognisko miłości, przebaczenia, ale i nienawiści. To w sercu człowieka rodzą się dobre i złe myśli. To ono jest początkiem wojen i pokoju. O sercu jako siedlisku miłości śpiewają piosenkarze, poeci układają wiersze, a zakochani winni wiedzieć, że miłość jest czasami ślepa.

Serce Jezusa czczone jest w naszej chrześcijańskiej kulturze dzięki objawieniom świętej Małgorzaty, które miały miejsce 16 czerwca 1675 roku .Treścią święta jest miłość Chrystusa do ludzi. Obchodzi się je w piątek po oktawie Bożego Ciała. To w pierwsze piątki miesiąca spotykamy się w świątyniach, aby czcić serce Jezusa, a w czerwcu codziennie pochylamy się nad litanią do Jego Serca.

Miłość jest siłą twórczą. Miłość Serca Jezusa jest miłością ofiarną, ponieważ oddaje się całkowicie i nie cofa przed krzyżem. Nie jest to miłość letnia czy sentymentalna. Warto wejść w taką miłość, która przekształca i oczyszcza to wszystko z czym, się zetknie. W sercu Jezusa jest miejsce dla wszystkich, a szczególnie dla zagubionych i grzeszników.

Antoine de Saint- Exupery w „Małym Księciu”  mówi , że najlepiej widzi się sercem. Bądźmy odpowiedzialni za tych, którym otworzyliśmy swoje serca, a oni otworzyli swoje przed nami. Prawdziwa miłość nie wyczerpuje się nigdy. Im więcej dajesz tym więcej ci jej zostaje. Nasze dzieci śpiewają popularną piosenkę, „Sercem kocham Jezusa, zawsze będę go kochał, bo On pierwszy ukochał mnie”. A słowa wieszcza: „Miej serce i patrzaj w serce”- niech będą naszym codziennym wezwaniem do rozwoju miłości szczególnie w tych trudnych czasach wychodzenia z izolacji, pandemii ,próby powrotu do normalności.

Skalbmierz , 5  czerwca 2022 rok                    

ks. Marian Fatyga